بر سر راهی ,  گدایی    تیره    روز             ناله ها  میکرد   با صد  آه     وسوز

 کای  خدا بی خانه    و  بی    روزیم          زاتش     ادبار  ,   خود    میسوزیم

 ساختم  با  انکه    عمری      سوختم          سوختم  یک  عمر  وصبر  اموختم

 اسمان کس   را بدین پستی    نکشت          چون  من  از  درد  تهیدستی  نکشت

  رشته را رشتم  ولی  از هم گسیخت             بخت را خواندم ولی از  من  گریخت

 دیده ام  رنگی   ندید   از   رخت  نو         سیر , یک نوبت   نخوردم   نان  جو

 این  ترازو  گر   ترازوی    خداست         این کژی  و  نادرستی  از    کجاست

 آبرو  بردم   ندیدم   از   تو     روی         گم شدم   هرگز   نکردی    جستجوی

 گفتش  اندر  گوش  دل   رب   و دود           گر  نبودی   کاردان    جرم  تو  بود

 نیست   راه   کج  ,  ره   حق   جلیل            کجروان   را  حق   نمیگردد   دلیل

 تو   براه    من    بنه    گامی    تمام            تا   منت   نزدیک   آیم   بیست   گام

 گر   بنام     حق     گشایی     دفتری        جز  در   اخلاص     نشناسی    دری

   گر   کنی    آیینه   ما     را     نظر        عیبهایت   سر    بسر    گردد     هنر

 ما   ترا     بی توشه      نفرستاده ایم             آنچه    میبایست      دادن    داده ایم

 دست   دادیمت   که  تا   کاری   کنی         در همی گر  هست ,    دیناری   کنی

 پای   دادیمت    که  باشی    پا    بجا             وارهانی    خویش    را  از   تنگنای

 چشم   دادم    تا   دلت     ایمن    کند         بر   تو   راه   زنگی    روشن     کند

 بر  تن   خاکی  دمیــدم    جان   پاک        خیر گیها دیدم  از   یک   مشت  خاک

 تا  تو  خاکی ر ا  منظم   شد   نـــفس        ای عجب  ! خود  را   پرستیدی و بس

 ما   کسی    را    ناشتا      نـگذاشتیم            این  بنا   از   بهر    خلق    افراشتیم

 کار  ما جز رحمت  و   احسان   نبود            هیچگاه   این   سفره   بی مهمان   نبود

 در  نمی بندد    بــکس   دربان     ما             کم   نمیگردد   ز  خوردن  ,  نان  ما

 آنکه جان کرده است بی خواهش عطا             نان  کجا    دارد    دریغ    از    ناشتا 

 گنجها    بخشیدمت    ای      ناسپاس         که  نگنجد   هیچکس   را    در قیاس

 عقل  و رای   و  همت ,   گنج  تست            بهترین  گنجور سعی   و  رنج   تست

 تا نباشی قطره,  دریا    چون    شوی            تا نه ای   گم گشته  , پیدا  چون  شوی

ببخشید اگر طولانی شد........

اینقدر قشنگ  بود, که دیگه بیشتر از این نمی تونستم

کمش کنم ....

                        تا بعد  بای